гижингламоқ

фл. Бўйнини гаж қилиб ўйноқиламоқ (от ҳақида).

Той унинг [жувоннинг] остида гижинглар, ўзини у ёқдан-бу ёққа ташлар эди. — А. Қаҳҳор, Хотинлар

— Қорангни кўрсатмай кетдинг? —Иш кўп, дада. — Қайтага қизимни бермай турсам бўлар экан, — кулиб қўйди Мулло Мусо бобо, —кунора тойчоқ боладек гижинглаб келиб турардинг. — Х. Тўхтабоев, Йиллар ва ёʻллар

oynaqlaw (at haqqında)