гижинг

сфт. Бўйнини гаж қилиб юрадиган; шўх, ўйноқи (от ҳақида).

Арава ёʻли ўрмондан бағри кенг даштга чиқди, рессорли енгил бричкага қўшилган гижинг қўш от илдам юра кетди. — М. Муҳамедов, Қаҳрамон изидан

Ҳали мен минмаган гижинг тулпор мўл, Ҳали мен қувмаган оҳу ҳам анча. — Миртемир