gʻijillamoq

fl. 1. s. t. Gʻijirlamoq.

Gʻijillaydigan karavot.

[Davlatyor] Bilinar-bilinmas hushtak chaldi. Goʻyo uning hushtagiga darvozaning bir qanoti sezilar-sezilmas gʻijillabgina bir odam sigʻarlik ochildi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Namiqqan eshik gʻijillab ochildi. — Sh. Xolmirzayev, Toʻlqinlar

Tancha yonida choʻmiltirilgan bola ertasiga oʻpkasi gʻijillab, gʻingshib chiqdi. — Mirmuhsin, Jaholat panjasi

2. s. t. Koʻpayib, gʻij-gʻij boʻlib ketmoq, toʻlib-toshmoq.

Qarasa, bir kichkina bozor ekan, odam gʻijillab yotibdi. — Ravshan