ғидингламоқ

фл. с.т. салб. Бемаъни гапларни айтмоқ; пўнғилламоқ, дўнғилламоқ.

Сафар сапчиб ўрнидан туриб, овози борича: — Ҳайдасангиз — ҳайдайверинг, колхозингизга зор эмасман, — деб ғидинглади. — Ҳ. Турсунқулов, Ҳаётим қиссаси