gʻidinglamoq

fl. s.t. salb. Bemaʼni gaplarni aytmoq; poʻngʻillamoq, doʻngʻillamoq.

Safar sapchib oʻrnidan turib, ovozi boricha: — Haydasangiz — haydayvering, kolxozingizga zor emasman, — deb gʻidingladi. — H. Tursunqulov, Hayotim qissasi