ғичирламоқ

фл. айн. Ғирчилламоқ.

Полвон билан иккимиз яқинимиздаги бир ҳовлининг эшигини зўр бериб итара бошладик, эшик ғичирлаб, қирсиллай бошлаган эди ичкаридан қути ўчган кекса бир кишининг овози эшитилди. — Ҳ. Турсунқулов, Ҳаётим қиссаси