ғичирламоқ
gʻichirlamoqғичирламоқ
фл. айн. Ғирчилламоқ.
Полвон билан иккимиз яқинимиздаги бир ҳовлининг эшигини зўр бериб итара бошладик, эшик ғичирлаб, қирсиллай бошлаган эди ичкаридан қути ўчган кекса бир кишининг овози эшитилди. — Ҳ. Турсунқулов, Ҳаётим қиссаси
ғичирламоқ
в creak
ҒИЧИРЛАМОҚ
Қаранг: ғичилламоқ
ғичирламоқ
knarren vi, knirschen vi, krachen vi, knistern vi