gʻichirlamoq

fl. ayn. Gʻirchillamoq.

Polvon bilan ikkimiz yaqinimizdagi bir hovlining eshigini zoʻr berib itara boshladik, eshik gʻichirlab, qirsillay boshlagan edi ichkaridan quti oʻchgan keksa bir kishining ovozi eshitildi. — H. Tursunqulov, Hayotim qissasi