гердаймоқ

фл. 1. Виқор билан кўкрагини кериб, қаддини ростлаб юрмоқ.

Барот полвон девдай гердайиб турган мингбошининг ёнига борди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Бойвачча кўчада, халқ орасида қандай бўлса, уй ичида ҳам шундай гердайган, зуғумли эди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. кўчма Ортиқ даражада мағрурланмоқ, манманлик қилмоқ, керилмоқ, кеккаймоқ.

Маълумотим етарли, деб гердайган киши кўп билимлардан бебаҳра қолади. — Р. Усмонов, Одобнома

Ғафур Ғуломнинг бу гаплари, албатта, ҳозиргина кириб келган, арузда тўрттагина ғазал ёзиб гердайиб юрган кишига ишора эди. — Шукрулло, Сайланма

Виқор билан кўкракни кериб, кеккайиб юрмоқ.BURNU BÜYÜMEK, BÖBÜRLENMEK

boast, act haughty, be arrogant, tower, loom, rise over

• гердайиб гапирмоқ brag
• гердайган тоғлар towering mountains

gárdiyiw, keriliw, shaljaqlaw (shaljańlaw)

ви sich brüsten, grosstun (mit D), dicktun

русчакичиться, важничатьинглизчаto pride oneself, to put on airs, to give oneself airs, to pique oneselfфрансузчаprendre des airsарабчаتَكَبَّرَ, غَطْرَسَ, تَغَطْرَسَ, اِخْتَالَ, تَفَاخَرَ بِ