ғазабнок

сфт. 1. кт. айн. Ғазабли.

У ғазабнок қиёфада Искандарга ёмон тикилди. У. Усмонов,

2. Сирли соҳил.

Унинг важоҳати қўрқинчли, ғазабнок кўзларида ўт чақнар эди. — М. Хайруллаев, Қўшнилар