ғайритабиий

сфт. 1. Табиат қонунларига бўйсунмайдиган, сабабини билиб бўлмайдиган, одатдан ташқари.

Ғайритабиий ҳодиса.

Ота-боболаримиз исириқни аллақандай ғайритабиий бир кучга эга деб билиб, дардга даво, бало-қазога қалқон, деб атаганлар. — Фан ва турмуш

2. Сунъий, ясама; ғалати.

Ғайритабиий кулги.

— Синдими-а? — Шербек ачингандек бўлиб сўради. — Синса, янги бўлади, — Нигора ғайритабиий жилмайди ва тез-тез юриб, палатадан чиқиб кетди. — С. Анорбоев, Оқсой