ғайридин

от кт. Бошқа динга эътиқод қилувчи, бошқа диндаги (киши).

Яхши, оқпошшо ғайридин эди, кофир мусулмонга бахт бермайди, деярди. — А. Қодирий, Обид кетмон

Дардлиман, дардимни кимга ёраман? Айрилиқ савдога бағри пораман, Қўл кўтариб, дуо қилинг, канизлар, Энди мен ғайридин бўлиб бораман. — Алпомиш