ғайри
gʻayriғайри И
сфт. кўм. kt.kam қўлл. (ч.к. билан). Бошқа, ўзга; ташқари.
Ҳарчанд ичкари ва ташқари излаб, ушбу хатдан ғайри асар топмадик. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
ғайри ИИ
сфт. 1. кт. Нотаниш, ёт, бегона.
Мен найлайин, ота, бағри қораман, Кўз кўрмаган ғайри юртга бораман. — Равшан
Маҳдум уламо, амалдор ва ғайриларни тўрт-беш соатдан бери қабул қила-қила, мияси суюлган эди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
2. Бошқача, ўзгача.
— Қайси раёнга? — ҳаяжонланиб сўради Қудрат, ўзига ярашмаган ғайри бир овоз билан. — З. Фатҳуллин, Сўнмас юлдуз.