gʻayri
ғайриgʻayri I
sft. koʻm. kt.kam qoʻll. (ch.k. bilan). Boshqa, oʻzga; tashqari.
Harchand ichkari va tashqari izlab, ushbu xatdan gʻayri asar topmadik. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
gʻayri II
sft. 1. kt. Notanish, yot, begona.
Men naylayin, ota, bagʻri qoraman, Koʻz koʻrmagan gʻayri yurtga boraman. — Ravshan
Mahdum ulamo, amaldor va gʻayrilarni toʻrt-besh soatdan beri qabul qila-qila, miyasi suyulgan edi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
2. Boshqacha, oʻzgacha.
— Qaysi rayonga? — hayajonlanib soʻradi Qudrat, oʻziga yarashmagan gʻayri bir ovoz bilan. — Z. Fathullin, Soʻnmas yulduz.