gavda

ot 1. Inson yoki hayvon tanasining umumiy koʻrinishi; jussa, qad.

Joʻraboy otaning uzun qotma gavdasi qorongʻida koʻzdan gʻoyib boʻldi. — H. Gʻulom, Mashʼal

Qiz semiz gavdasiga yarashmagan epchillik bilan lip etib oldinga oʻtdi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

2. Tan, tana (vujud bilan jon qarama-qarshi quyilganda).

Yoʻq, yurdi emas, oyoqlarini ixtiyoriga qarshi sudradi. Lekin joni qolib, quruq gavdasi ketar edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

3. Jonsiz tana, murda, jasad.

Darvozadan oʻn odim narida boshi tanidan uzilgan uch kishining gavdasiga yoʻliqdilar. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

4. Biror narsaning borligʻi, tanasi, koʻrinishi.

Hovli oʻrtasida chirik gavdasi oʻraday oʻpirilgan qari bahaybat tol. — Oybek, Tanlangan asarlar

Mudhish boʻlib koʻrinar Tunda togʻlar gavdasi. — Gʻayratiy