ғашланмоқ
gʻashlanmoqғашланмоқ
фл. 1. Ғашламоқ феълининг ўзлик нисбати.
Кета туриб, хаёлига шубҳалар келиб, кўнгли ғашланди-ю ўзини юпатди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар
2. Ғашлик, инжиқлик қилмоқ.
кўрпаларни боланинг устига ёпиб, ўз қулоғини унинг ғашланишларидан тинчитди — С. Айний, Қуллар
ҒАШЛАНМОҚ
Ташвишланмоқ, безовта бўлмоқ; ғашлик қилмоқ; таъби хира бўлмоқ.SEZMEK, TELAŞLANMAK
ҒАШЛАНМОҚ
1. kewilsizleniw, uwayımlanıw, qayģılanıw
2. qıńırlıq etiw, shataq shıģarıw