gʻashlanmoq

fl. 1. Gʻashlamoq feʼlining oʻzlik nisbati.

Keta turib, xayoliga shubhalar kelib, koʻngli gʻashlandi-yu oʻzini yupatdi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

2. Gʻashlik, injiqlik qilmoq.

koʻrpalarni bolaning ustiga yopib, oʻz qulogʻini uning gʻashlanishlaridan tinchitdi — S. Ayniy, Qullar