gard
гардgard
ot 1. Chang, un, koʻmir kabilarning yuqi.
Un gardin
Tegirmonga kirganning kiprigiga gard ilashadi. — Shukrullo, Javohirlar sandigʻi
doʻl tagida shoʻx aylanayotgan yalpoq katta tosh atrofidagi un gardlarini sidirar, tegirmon toshining gʻuv-gʻuvida hech narsa eshitilmasdi. — Sh. Toshmatov. Erk qushi.
2. koʻchma Dogʻ, nuqson.
Muborak nomiga gard yuqtirmay yashamoq.
3. koʻchma Zarra, belgi, asar, nishon.
Roʻparamda chordana qurib oʻtirgan bu ajoyib moʻysafidning boshiga yillar oppoq gardini ayamay toʻkibdi-yu, lekin vujudini soʻndirolmabdi. — A. Hasanov, Yasharish
Qoʻshiqchi anglab shu chogʻ Temiroxun dardini, Chehrasiga oʻrnashgan Qaygʻu, kulfat gardini. — Gʻayratiy
- Oʻziga gard yuqtirmaslik Oʻz obroʻsiga dogʻ tushirmaslik. Hamma hayron: oʻziga gard yuqtirmaydigan, gap tegizmaydigan abjir qiz negadir shuncha mazaxlarga chidab, indamay yuribdi? — GazetadanOtam umrining oxirigacha oʻz shaʼniga, oilasi shaʼniga gard yuqtirmaslik, odamlardan dakki-dashnom eshitmaslik uchun intilgan. — H. Nosirova, Men oʻzbek qiziman