gʻarch
ғарчgʻarch
ot 1. Moʻrt, kuvrak narsani chaynaganda, bosganda, sindirganda chiqadigan tovushni bildiradi.
2. maxs. Etik, kavush, tufli kabi oyoq kiyimlarining tagcharmi orasiga maxsus tarzda qoʻyiladigan charm va yurganda undan chiqadigan tovush.
Xudo xohlasa, etiklaringga gʻarch soldirib beraman. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar
Oʻrtaga choʻkkan oʻngʻaysiz jimlikni uzoq yoʻlakdan eshitilgan etik gʻarchi buzardi. — A. Muxtor, Tugʻilish
Hali gʻarchi ketmagan tuflisidan tortib poʻrim telpagigacha — boshdan-oyoq yana bir sinchiklab, maʼnodor tikildi. — Yoshlik
- Gʻarch etib (yoki etkazib) Gʻarchillatib, gʻarchcha; tez va shiddat bilan. Bodringni gʻarch etib tishlamoq.— Shu bilan maqtanyapsanmi?! — poʻngʻilladi u qoʻlida qolgan karam magʻzini gʻarch etib chaynab. — A. Muxtor, Boʻronlarda bordek halovat