ғарч
gʻarchғарч
от 1. Мўрт, куврак нарсани чайнаганда, босганда, синдирганда чиқадиган товушни билдиради.
2. махс. Этик, кавуш, туфли каби оёқ кийимларининг тагчарми орасига махсус тарзда қўйиладиган чарм ва юрганда ундан чиқадиган товуш.
Худо хоҳласа, этикларингга ғарч солдириб бераман. — С. Аҳмад, Қадрдон далалар
Ўртага чўккан ўнғайсиз жимликни узоқ ёʻлакдан эшитилган этик ғарчи бузарди. — А. Мухтор, Туғилиш
Ҳали ғарчи кетмаган туфлисидан тортиб пўрим телпагигача — бошдан-оёқ яна бир синчиклаб, маънодор тикилди. — Ёшлик
- Ғарч этиб (ёки этказиб) Ғарчиллатиб, ғарчча; тез ва шиддат билан. Бодрингни ғарч этиб тишламоқ.— Шу билан мақтаняпсанми?! — пўнғиллади у қўлида қолган карам мағзини ғарч этиб чайнаб. — А. Мухтор, Бўронларда бордек ҳаловат
ғарч
н crunch, creak
- ғарч этмоқ crunch, creak
ҒАРЧ
1. элик. girsh
2. etik, tuflilerdiń astına qaģılatuģın arnawlı teri hám onnan shıgatuģın ses.
ғарч
Knarren n, Kratzen n
- ғарч этмоқ knarren vi, glitschen vi