ғақилламоқ

фл. Ғақ-ғақ этган товуш чиқармоқ.

Холматжон аллақаерда тинимсиз ғақиллаётган ўрдаклар овозига қулоқ соларди. — С. Аҳмад, Уфқ

Ғознинг ғақиллаган товуши кампир ўғлининг қулоғига бориб, дарди бўшашиб, энасига бир сўз деб турган экан. — Алпомиш

gʻarqıldaw, gʻarq-gʻarq etiw