gʻani

ot 1. esk. kt. Boy, badavlat, davlatmand.

Sen gʻanisan, menda bisyor ehtiyoj. — Nodira.

[Eshon:] Soʻzlangiz, Mirsiddiqboy maxsum, Qoʻqonda ahli savdodan gʻanilar, zanginlar moʻlmi? Oybek, — Ulugʻ yoʻl

2. Gʻani (erkaklar ismi).

bay, dáwletli, qurģın, gʻaniy