ғамгин

сфт. 1. Руҳини ғам эгаллаган ҳолатли; қайғули.

Ойқиз ғамгин Лоланинг елкасига қўлини қўйиб, алоҳида меҳрибонлик билан гапирди. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли

Кампир чап ёнида оёғининг учи билан ер чизиб турган ғамгин Адолатга боқди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

2. Ғам, қайғу ифодали.

Бир оздан кейин ўйчан, ғамгин қиёфада Кимёхон кирди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа

У ўз тақдирини билиб олмоқчи бўлгандек, йигитга тик боқди ва ғамгин нигоҳга дуч келди. — Ёшлик