ғалдирамоқ
gʻaldiramoqғалдирамоқ
фл. 1. айн. Қалдирамоқ.
2. айн. Ғулдирамоқ.
Қалтираб ҳам ғалдираб, турлича рафтор этди маст. Бетамизликлар билан фикрини изҳор этди маст. — Васфий
Товуши ўз жуссасига қараганда ҳам ёʻғон ва рўза тутиб, узоқ уйқудан турган кишиники сингари ғалдираган эди. — А. Қаҳҳор, Сароб
ҒАЛДИРАМОҚ
1. қ. қалдıрамоқ
2. қ. гулдурамоқ