галдиракламоқ

фл. 1. айн. Галдирамоқ.

Мен бечоранинг тилим галдираклаб, арзи ҳол қилдимки, мени ҳам қаландарбаччаликка қабул қилсалар. — Ғ. Ғулом, Шум бола

2. Гандиракламоқ, чайқалмоқ.

Авазбой комиссиянинг сўзларидан кейин бир оҳ урди-да, қалқиб, галдираклаб, супага ўтириб қолди. — Н. Сафаров, Оловли излар