гажак

от 1. Юзнинг икки чеккасига ёки пешонага ҳусн учун тушириб қўйиладиган ярим ҳалқа шаклидаги соч; зулф.

Гажак қўймоқ.

Бегимжон икки чеккасидаги гажагини силкитиб, муштларини белига тираб турган эди, Адолат ўшқириб берди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

2. этн. Олтин, кумуш ва шу кабилардан эгик ҳолда ясалиб, чаккага тақиладиган безак буюми.

Сухсур олиб боқмайди, Гажагини тақмайди, Ишламаган дангаса Кўпчиликка ёқмайди. — Қўшиқлар

3. сфт. 3 Эгилган, қайрилган.

Думи гажак ўрдак.

Кўпларнинг қўлларида дастаси гажак, кунгурадор ҳасса, лабларида жим-жима муштук. — Ҳ. Назир, Ҳайкал

Камохонов, илтимосига хўп деган жавобни кутиб, савол аломатидай гажак бўлиб турганида, телефон жиринглаб қолди. — А. Қаҳҳор, Икки ёрти — бир бутун.

Ўйнаб, думини гажак қилиб, сағрисига ташлаб, Гаждумбек [от] кетиб бораётибди. — Гўрўғли