гадо
gadoгадо
от 1. Тиланчилик билан кун кечирадиган одам; тиланчи.
Ғуломжон гадонинг бўш, очиқ қўлига бир нарса ташлаш учун чўнтакларини кавлай бошлади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
2. Камбағал, қашшоқ.
[Жамолиддин:] Хазинани бойитаман, деб халқни гадо қилдингиз. Уйғун ва — И. Султон, Алишер Навоий
3. кўчма Бирор нарсага қизиқувчи, астойдил берилган ёки зор, муштоқ одам.
Аёл ширин сўз гадосидир.
Сизнинг ҳар бир сўзингиз биз каби илм гадолари учун тилладан афзалдир. — Ойбек, Навоий
- Тирноқ гадоси Фарзандга зор одам. Сизнинг бўлса, ёʻлингиз бошқа. Сиз — тирноқ гадоси. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
ГАДО
1. tilenshi
2. gedey
3. авıс. bir nársege qızıgıwshı adam.
гадо
bettelarm, blutarm, elend, miserabel
- гадо бўлмоқ armselig, elend sein