fusunkor

sft. Oʻziga tortadigan, maftun etadigan; juda goʻzal, oʻta jozibali.

Qiz haqiqatan goʻzal ekan. Yonib turgan fusunkor koʻzlari uning yuragini qitiqladi. — Mirmuhsin, Qizil durralar

Hovlini Xorazm maqomlarining fusunkor, mungli navolari toʻldirdi. — S. Siyoyev, Avaz

Dilshod ohu koʻzlardagi shoʻx oʻtni nafis lablardagi fusunkor tabassumni koʻrib, bexud turar edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha