furqat

ot 1. esk. kt. Oʻziga aziz, sevimli boʻlgan kimsa, vatan yoki narsadan uzoqda yashash; ayrilik; hijron.

Furqat aro tashlab meni, ey shoʻxi dildor, oʻrtama. — J. Sharipov, Xorazm

2. Furqat (erkaklar ismi).