fosiq

sft. esk. kt. Buzuq, gunoh, harom ishlar bilan shugʻullanuvchi, yomon yoʻlga yuruvchi; axloqsiz.

Fosiqdan hayo tilama, zolimdan — vafo. — Maqol

Va ularning yuraklarida Gʻaraz, fosiq havaslar tunar. — Sh. Rahmon, Yurak qirralari

Nusratillo fosiq ekanligi ustiga porani qildek sugʻurib, ilikdek yutmogʻi maxfiy emas. — A. Qahhor, Tobutdan tovush