foniy
фонийfoniy
sft. esk. kt. Tez oʻtib ketadigan; tezda barham topuvchi; oʻtkinchi, omonat.
Shunday qilib, Madrasa qurayotgan yaxshi odamlardan biri foniy dunyodan boqiy dunyoga ketdi. — Mirmuhsin, Meʼmor
Necha shohlar oʻtdi foniy dunyoda: Baʼzisi otli-yu baʼzisi — piyoda. — Zulfizar bilan Avazxon
foniy
уст.книжн.
1. свойственный этому миру, земной, суетный, тленный, бренный, преходящий, временный, смертный
2. Фани (псевдоним Алишера Навои в произведениях, написанных им на персидском языке)
- foniy dunyo бренный мир; земной, суетный, преходящий
FONIY
paniy, ótkinshi
Foniy
русскийсвойственный этому миру, земной, временныйанглийскийpassing (world), temporal, earthlyфранцузскийpassant, provisoire, temporaireарабскийفَانٍ