fonar

ot 1. Yorituvchi qismi shar, quticha, naycha va boshqalar shakllardagi shisha yoki shaffof material bilan oʻralgan chiroq.

Choʻntak fonari. Qoʻl fonar.

Munira yugurib, vagonga chiqdi-da, qoʻl fonarini olib tushdi. — Oʻ. Umarbekov, Yoz yomgʻiri

Kozim aka stolning tortmasini ochib, u yerdan elektr fonar olib, menga koʻrsatdi. — E. Rayimov, Ajab qishloq

2. Fonus.

Fonar yana tutay boshladi, kerosin tugay deb qolgan edi. — Y. Muqimov, Olov va nihollar

Gʻulomjonning kulgisi shu qadar begʻubor ediki, hujrada qirqinchi fonar yoqilganday boʻlib ketdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha