firqa

ot 1. esk. 1 Maqsadi, gʻoyasi, dunyoqarashining mushtarakligi jihatidan birlashgan kishilar guruhi; guruh, toʻda.

Musulmonqul kutmagan joyda qoʻshinidan bir turkumi oʻz ustiga hujum boshlab va bir firqasi Toshkent yigitlari tomoniga qochib oʻtdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. ayn. Partiya I.

Agar shunday qilsang, firqasining siyosatini buzib oʻtgan boʻlasan. — S. Ahmad, Hukm