фироқ

от 1. Энг яқин, севимли кишидан жудо бўлиш, айрилиш ва бу туфайли тортиладиган руҳий азоб; айрилиқ, жудолик, ҳижрон.

Мардни ўлдирар фироқ, Номарддан номус йироқ. — Мақол

Қайси дилдор ўз ёрига фироқ изтиробини раво кўради. — М. Жўра, Изтироб

Волидамиз бедом-дарак кетган икки ўғлининг фироқида куйиб, ётиб қолибдилар. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

2. Инжиқлик, эркалик; тантиқлик, ноз-у истиғно.

Тўфахон, фироқ билан қош чимириб, билганингиз дегандай елка учириб қўйди. — Ҳ. Назир, Кўктерак шабадаси

У ҳам сал нарсага зарда, фироқ қиладиган бўлиб қолди. — Муштум

3. Жаҳл, зарда.

Хадича хола фироқ қилиб, уйга кириб кетди. — Т. Алимов, Совға

— Ие, ҳа, фироғинг кимга, ҳазил ҳам қилиб бўлмайдими ёки арпангизни хом ўриб қўйдикми? — деди Шаҳло Зуҳрага. — Р. Файзий, Дугоналар