firoq

ot 1. Eng yaqin, sevimli kishidan judo boʻlish, ayrilish va bu tufayli tortiladigan ruhiy azob; ayriliq, judolik, hijron.

Mardni oʻldirar firoq, Nomarddan nomus yiroq. — Maqol

Qaysi dildor oʻz yoriga firoq iztirobini ravo koʻradi. — M. Joʻra, Iztirob

Volidamiz bedom-darak ketgan ikki oʻgʻlining firoqida kuyib, yotib qolibdilar. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

2. Injiqlik, erkalik; tantiqlik, noz-u istigʻno.

Toʻfaxon, firoq bilan qosh chimirib, bilganingiz deganday yelka uchirib qoʻydi. — H. Nazir, Koʻkterak shabadasi

U ham sal narsaga zarda, firoq qiladigan boʻlib qoldi. — Mushtum

3. Jahl, zarda.

Xadicha xola firoq qilib, uyga kirib ketdi. — T. Alimov, Sovgʻa

— Iye, ha, firogʻing kimga, hazil ham qilib boʻlmaydimi yoki arpangizni xom oʻrib qoʻydikmi? — dedi Shahlo Zuhraga. — R. Fayziy, Dugonalar