фахр
faxrфахр
от 1. Мамнунлик ҳисси, мамнуният; ғурур, ғурурланиш.
Касбни севиш, унинг фахри билан яшаш ва садоқат билан ишлаш бахт калитидир. — Р. Усмонов, Одобнома
Кўзларида нозик бир нур чақнади. У фахр ўтими ё қаҳр ўти — билиб бўлмади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
2. Мақтанишга, кўз-кўз қилишга, ғурурланишга арзийдиган нарса ёки кимса, энг яхши намуна; ифтихор обекти.
Пахта — ўзбек халқининг фахри.
Тарихий ва миллий ёдгорликлар бизнинг миллий бойлигимиз, чексиз фахримиздир. — Газетадан
Бу шеър даҳосига минг йил умр бер! Бу элнинг фахридир, шоир Алишер. — Уйғун ва И. Султон, Алишер Навоий
- Фахр қилмоқ (ёки этмоқ) Баъзи одамлар пайғамбар ёшига етдим, деб қувонса, Соли совуқ ҳам мингбоши ёшидаман, деб фахр қиларди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунчаУзоқ асрлардан келаётган маданиятли аждодларим билан ҳам фахр этаман. — Мирмуҳсин, Умид