Фацеции

Уйғониш даври шаҳар адабиётидаги кулгили ҳикоянинг бир тури. Фацециянинг асосчиси ХВ аср италян файласуфи, гуманист Поджо Браччолини (1380—1459) дир. У кишилардан турли латифаларни ёзиб олиб, кейинчалик шу латифалардаги образлар ўрнига ўз давридаги турли шахсларни қўяди, айрим тузатишлар киритади ва шундай қилиб фацеция яратади. Фацеция ўта қисқа ҳажмга эга бўлиши, характернинг психологик жиҳатдан кенг таҳлил қилинмаслиги билан новелла (қ.)дан фарқланиб туради. ХВИИ асрнинг биринчи ярмида Россияда фацецияларнинг таржима намуналари юзага кела бошлади. Улар, фацеция