fath

ot kt. Oʻziga boʻysundirish, zabt etish, egallash; bosib olish.

Fath qilmoq (etmoq).

Mahmud Gʻaznaviy Ray shahrini bosib olib, uni oʻgʻli Masʼudga sovgʻa qildi-yu, Hamadon, Isfahon shaharlarini fath etishni uning zimmasiga yukladi. — O. Yoqubov, Koʻhna dunyo

Qalʼalar fath etdik yer, koʻk va suvda, Ulimni ham yengib olsaydik omon. — Mirtemir.