фатҳ

от кт. Ўзига бўйсундириш, забт этиш, эгаллаш; босиб олиш.

Фатҳ қилмоқ (этмоқ).

Маҳмуд Ғазнавий Рай шаҳрини босиб олиб, уни ўғли Масъудга совға қилди-ю, Ҳамадон, Исфаҳон шаҳарларини фатҳ этишни унинг зиммасига юклади. — О. Ёқубов, Кўҳна дунё

Қалъалар фатҳ этдик ер, кўк ва сувда, Улимни ҳам енгиб олсайдик омон. — Миртемир.

basıp alıw, jawlap alıw, baǵındırıw, iyelew

русчазавоевание, покорениеинглизчаconquest, subjugation, subdualфрансузчаconquêteарабчаفَتْحٌ (فُتُوحٌ), غَزْوٌ, اِسْتِيلَاءٌ, اِحْتِلَالٌ