фарёд

от Ниҳоятда хафалик, руҳий азоб, алам кабилар таъсирида ўзини тутолмай ўкириб йиғлаш, дод солиб йиғлаш, додлаш.

Фарёд қилмоқ (этмоқ, айламоқ).

Бу ниҳоясиз дарднинг фарёдига ўхшар, бу фарёдда тирик жоннинг чидаб бўлмайдиган аччиқ азоби эшитилар эди. — А. Мухтор, Асарлар

Фарзандин қабрида она жигархун, Унинг фарёдидан дунё ғамхона. — А. Орипов, Йиллар армони