фартук

от 1. Одатда кийимни ифлос қилмаслик учун унинг устидан кийиладиган ёки иш пайтида белга боғлаб олинадиган иш кийими; пешбанд.

Бошида моғор босган эски дўппи, олдида шакар қопдан тикилган фартук. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Тўрдаги стол ёнида хат ёзиб ўтирган оқ фартукли хушрўйгина қиз дафтардан бошини кўтариб: — Келинг, хизмат? — деб сўради. — Ҳ. Ғулом, Бинафша атри

2. Уқувчи қизларнинг расмий мактаб кийими устидан кийиладиган оқ ёки қора рангдаги енгил кийими.

Ҳаворанг штапел кўйлак устидан оқ фартук кийган бир жажжи қиз олтинчи В синфининг қўштабақа эшиги олдида бир оз аланглаб турди. — М. Исмоилий, Бизнинг роман

3. с. т. айн. Этак 2.

Иззатулла ўрнидан туриб, бир фартук пахта кўтариб келаётган Шоира исмли котиба қизга пешвоз чиқди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа

н apron

ошхона фартуги Кüченсчüрзе ффартук тақмоқ эине Счüрзе умбинден Schürze f