farrosh

ot 1. tar. Koʻcha-koʻy, hovli va bogʻlarga suv sepib, supurib-sidirib yuruvchi xizmatkor; qorovul.

Oʻnlab farroshlar hafsala bilan yer supurgan, meshkobchilar etaklarini belboqqa qistirib, suv sepgan. — S. Siyoyev, Avaz

Eshikda qari farrosh Hoji Solih paydo boʻldi. U darvishnamo, kamtarin, xayolchan kishi edi. — Oybek, Navoiy

2. Idora yoki muassasalarda xonalarni supurib-sidiruvchi xodim.

Farroshlarimiz yetarli, har kuni peshtaxtalar tozalanib, xlor bilan yuviladi. — Gazetadan

Ikki yildan keyin bozorning farroshi unga odam qoʻydi. — Sh. Xolmirzayev, Ogʻir tosh koʻchsa