farosat

ot Kishidagi tez va toʻgʻri fahmlay olish qobiliyati, sezgisi; fahm; zakovat; did.

Farosatni befarosatdan oʻrgan. — Maqol

Til — aqlning qilichi, farosat — gʻilofi. — Maqol

Atirgullar hovlilarga fayz kiritgan — bu esa hovli egasining did-u farosatini koʻrsatib turardi. — Mirmuhsin, Umid

Bolani tarbiyalashga farosati yetmagan kishigina uning ustidan shikoyat qiladi. — R. Usmonov, Odobnoma