фаросат

от Кишидаги тез ва тўғри фаҳмлай олиш қобилияти, сезгиси; фаҳм; заковат; дид.

Фаросатни бефаросатдан ўрган. — Мақол

Тил — ақлнинг қиличи, фаросат — ғилофи. — Мақол

Атиргуллар ҳовлиларга файз киритган — бу эса ҳовли эгасининг дид-у фаросатини кўрсатиб турарди. — Мирмуҳсин, Умид

Болани тарбиялашга фаросати етмаган кишигина унинг устидан шикоят қилади. — Р. Усмонов, Одобнома