фармонбардор

от 1. Буюрилган ишни бош товламай бекам-кўст бажарадиган, бировга сўзсиз қулоқ соладиган; итоаткор.

Келин итоаткор, фармонбардор бўлади. С. Кароматов, Олтин қум. Фармонбардорлар Равшанни судраб, Самарқанд дарвоза томон юришди. — С. Кароматов, Бир томчи қон

2. Ҳамиша хизматга тайёр, илтифотли.

Аммо оғаси буюрган ишни адо қилувчи бир фармонбардор йигит. — А. Қодирий, Обид кетмон

Ўзингиз биласиз, мен бир фармонбардорман, сиз ҳар нима амр қилсангиз, шуни қиламан. — Гўруғлининг туғилиши

3. салб. Хушомадгўй, лаганбардор.

Директор ва унинг фармонбардорлари буларнинг бирини “ёш“, бирини нўноқ деб ишдан бўшатдилар. — Газетадан