фано
fanoфано
от 1. эск. кт. Ёʻқ бўлиб кетиш, ўлиш.
Гарчи фано ҳар кимсага Азалий бир қисматдир. — А. Орипов, Онажон
2. Ўзидан ва бутун борлиқдан кечиб, илоҳиётга сиғиниш.
— Умримни фақру фано ёʻлига бағишламоқ ниятидамен, — кўзларидаги ҳасратни учқунлантириб гапирди — Хайдар. Ойбек, Навоий
Дунёнинг ҳой-ҳуйидан этак силтаб, фақр ва фано ёʻлини туцинми? — Ойбек, Навоий
- Фано бўлмоқ (ёки топмоқ) Ўлмоқ, вафот қилмоқ; ёʻқ бўлмоқ. Юрт эгаси энди фано бўлибди, Ул сабабдан сендай жаллод келибди. — Ширин билан ШакарВақт, замон олий ҳакам, Бу кун фано топгай ғазал. Гар ғазал узра қуёшдек Сочмаса ёғду замон. — Э. Воҳидов, Муҳаббатнома