фалонча

с. т. Номаълум миқдорни ифодалайди; шунча, шу миқдорда.

Фалонча сўм. Фалонча китоб.

Хўш, фалонча таноб ер сеники, деди. — Ҳ. Шамс, Душман

Шу билан бирга ердан олинадиган ҳосилни фалонча деб чегаралаб ҳам бўлмайди. — Газетадан