falak
фалакfalak
ot 1. Yerdan yuqoriga qaraganda gumbaz, qubba shaklida boʻlib koʻrinadigan fazo boʻshligʻi, osmon gumbazi; osmon, koʻk.
Yana chaqmoq chaqdi, yana falak gumburladi. — H. Gʻulom, Zamin yulduzlari
Chingizxon ot solib kelib, Minori Kalon tagida falakka boʻy choʻzgan bu obidaga mahliyo boʻlib qolibdi. — Mirmuhsin, Meʼmor
2. koʻchma Taqdir, qismat, koʻrgilik.
Men oʻzim bu falakning dastidan najot izlayman, begim. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
Ey falak, charxing buzilsin, Kimlarga xor etding meni. — E. Usmonov, Yolqin
- Osmoni falak 1. Juda baland, yuksak. — Siz bilan toʻxtovsiz qilingan maishatlar meni avval osmoni falakka olib chiqib, keyin jarga uloqtirdi, — dedi Olim Ergashga. — B. Rahmonov, Qilmish-qidirmishShu barobar oldinda chang-toʻzonni osmoni falakka chiqarib girdob koʻtarildi. — M. Mansurov, YombiNogʻoralar gumburi va karnaylar sadosi yana osmoni falakka chiqdi. — O. Yoqubov, Koʻhna dunyo
- Falakning gardishi bilan Favqulodda hollarda, gʻayriixtiyoriy ravishda, vaziyat talabi, biror majburiyat orqasida; taqdir taqozosi bilan. Bu gʻarib va kimsasiz kishi asli Sabzavor shahridan, falakning gardishi bilan Hirotga kelib qolgan. — Mirmuhsin, MeʼmorFalakning gardishi bilan shu qishloqqa kuyov boʻlib keldi. — Mushtum
- Parvoyi falak Yuz berayotgan voqea va hodisalarga befarq qarovchi; parvo qilmaydigan, begʻam. Gʻoʻzalaringiz chanqab ketibdi siz boʻlsangiz parvoyi falaksiz. — J. Abdullaxonov, Tong yorishgan sohildaYuvosh esa parvoyi falak; hech narsa bilan ishi yoʻq, doim xursand. — E. Rayimov, Ajab qishloq
- Figʻoni falakka chiqmoq (yoki oʻrmalamoq, koʻtarilmoq) Haddan tashqari jahli chiqmoq, asabiylashmoq, boʻgʻilmoq. Xayri bogʻchadan oʻgʻlini olgani kirganda, tarbiyachining figʻoni falakka chiqib turgan edi. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar— Padariga ming laʼnat, shu ham koʻp boʻldimi, — sakson yoshlar atrofidagi ota-xonning figʻoni falakka oʻrmaladi. — Mushtum