фалаж

сфт. 1. тиб . Асаб системасининг ишдан чиқиши натижасида тана аъзоларидан бирортасининг тамоман ҳаракациз бўлиб қолишидан иборат касаллик; шол.

Оёқ фалажи. Фалаж бўлиб қолмоқ.

Шу дармондори етишмаслиги натижасида киши фалаж касалига ёʻлиқиши мумкин. — К. Маҳмудов, Ўзбек тансиқ таомлари

[Анорбиби] Юрак фалажига ёʻлиққани маълум бўлиб, шу кун кечаси, ҳатто уч гўдаги тўғрисида бир оғиз васият қилолмай вафот этди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

2. кўчма Ишдан чиқиш, ҳаракациз бўлиб қолиш.

Асрлар ўтишига қарамай, бу ерда ҳаёт ҳали ҳам фалаж эди. — Ойбек, Навоий