falaj

sft. 1. tib . Asab sistemasining ishdan chiqishi natijasida tana aʼzolaridan birortasining tamoman harakatsiz boʻlib qolishidan iborat kasallik; shol.

Oyoq falaji. Falaj boʻlib qolmoq.

Shu darmondori yetishmasligi natijasida kishi falaj kasaliga yoʻliqishi mumkin. — K. Mahmudov, Oʻzbek tansiq taomlari

[Anorbibi] Yurak falajiga yoʻliqqani maʼlum boʻlib, shu kun kechasi, hatto uch goʻdagi toʻgʻrisida bir ogʻiz vasiyat qilolmay vafot etdi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

2. koʻchma Ishdan chiqish, harakatsiz boʻlib qolish.

Asrlar oʻtishiga qaramay, bu yerda hayot hali ham falaj edi. — Oybek, Navoiy